فرشته تصميمش را گرفته بود ، پيش خدا رفت و گفت: خدايا ، مي‌خواهم زمين را از نزديک ببينم.
اجازه مي‌خواهم و مهلتي کوتاه. دلم بي‌تاب تجربه‌اي زميني است.خداوند درخواست فرشته را پذيرفت.
فرشته گفت: تا بازگردم بال‌هايم را اينجا مي‌سپارم ، اين بال‌ها در زمين چندان به کار من نمي‌آيد.
خداوند بال‌هاي فرشته را بر روي پشته‌اي از بال‌هاي ديگر گذاشت و گفت: بال‌هايت را به امانت نگاه ميدارم ،
اما بترس که زمين اسيرت نکند زيرا خاک زمينم دامنگير است.
فرشته گفت: باز مي‌گردم ، حتما" باز مي‌گردم ، اين قولي است که فرشته‌اي به خداوند مي‌دهد.
فرشته به زمين آمد و از ديدن آن همه فرشتهء بي‌بال تعجب کرد.
او هرکه را ميديد ، به ياد مي‌آورد. زيرا او قبلا" در بهشت ديده بود.
اما نفهميد چرا اين فرشته‌ها براي پس گرفتن بال‌هايشان
به بهشت بر نميگردند. روزها گذشت و با گذشت هر روز فرشته چيزي را از ياد برد.
و روزي رسيد که فرشته ديگر چيزي از آن گذشتهء
دور و زيبا به ياد نمي‌آورد ، نه بال‌هايش را نه قولش را.
فرشته فراموش کرد. فرشته در زمين ماند.
فرشته هرگز به بهشت برنگشت

 

 

 

نوشته شده توسط ساغر در چهارشنبه سوم آبان 1385 ساعت 17:14 | لینک ثابت |

      

نوشته شده توسط ساغر در چهارشنبه سوم آبان 1385 ساعت 10:10 | لینک ثابت |

                                              گفتی چشمها را باید شست !

شستم

ولی.....

گفتی جور دیگر باید دید!

دیدم

ولی.....

گفتی زبر باران باید رفت

رفتم

ولی او نه چشم های خیس و شسته ام

نه نگاه دیگرم  .... هیچکدام را ندید

فقط در زیر باران با طعنه ای خندید و گفت : دیوانه ی باران ندیده ....

   

نوشته شده توسط ساغر در چهارشنبه سوم آبان 1385 ساعت 10:6 | لینک ثابت |

     

چشمهايم را كسي به زور مي بندد ... چشمهايم را اگرببنديد پلكهايم بي وقفه تلاش خواهند كرد ... هيچ كس كورتر از آنكه نگاه نمي كند نيست ... پروانه بايد در باد رها باشد ... قفس جاي پرزدن ندارد اين را همه مي دانند ... تعجب من بارها از اين است كه ميان اعداد گيج شده اند بعضيها ... ! دلم پروانه اي در مشت ايشان است ..من به نقطه تحمل رسيدم و اينك پرواز كردن كم كم از ياد من خواهد رفت ... زيار انديشه هايم ،‌انگيزه هايم و اميدهايم دفن مي شوند در اين قفس ... خدايا پرواز را در حافظه ام حفظ كن تا روزي كه درهاي قفس را باز كنم و مشت گره كرده ايشان مرا به فضا پرتاب كند

نوشته شده توسط ساغر در چهارشنبه سوم آبان 1385 ساعت 9:54 | لینک ثابت |