در خلوت تنهایی ام

تنها به تو می اندیشم

و با تو که چون شمع

روشنی دل تنهای منی

گفتگو دارم

من تو را باور کردم

همانطور که ساحل دریا را

و غریب آشنا را

درختان همچون من

خزانی دارند به امید بهار

و چشم به راه بهار گشته اند

اما من

در تنهایی به راه خویش می روم

شاید تو را در یکی از ایستگاههای سفر بیابم

تو باران رحمتی و من خاک بیمار

تا سبز چون بهار و سرشار از مهر تو باشم

نوشته شده توسط ساغر در شنبه سی ام دی 1385 ساعت 14:46 | لینک ثابت |

به تو مي انديشم

اي سراپا همه خوبي

تك و تنها به تو مي انديشم

همه وقت

همه جا

من به هر حال كه باشم به تو مي انديشم

تو بدان اين را تنها تو بدان

تو بيا

تو بمان با من تنها تو بمان                           

جاي مهتاب به تاريكي شبها تو بتاب

من فداي تو به جاي همه گلها تو بخند

اينك اين من كه به پاي تو درافتادم باز

ريسماني كن از آن موي دراز

تو بگير

تو ببند

تو بخواه

پاسخ چلچله ها را تو بگو

قصه ابر هوا را تو بخوان

تو بمان با من تنها تو بمان

در دل  ساغر  هستي تو بجوش

من همين يك نفس از جرعه جانم باقي است

آخرين جرعه اين جام تهي را تو بنوش

 

نوشته شده توسط ساغر در چهارشنبه بیست و هفتم دی 1385 ساعت 21:35 | لینک ثابت |

تو مگه قسم نخوردی دلمو تنها نذاری؟!



روبروم نشستی ، اما از غریبه کم نداری



روبروی من نشستی ، توی چشم تو ستاره



از صدای تو شنیدم ، که دلت دوسم نداره



دل ِ تو، تو آسمونا ، من به دنبال ِ دل ِ تو



تو به دنبال ِ ستاره ، من به یاد ِ قسم ِ تو



تو مگه قسم نخوردی دلمو تنها نذاری؟!



هرگز از روز ِ جدایی سخنی به لب نیاری؟!



حالا روبروم نشستی ، حرف ِ تو فقط جدایی



تو قسم نخورده بودی ، که یه دنیا بی وفایی !!



تو قسم نخورده بودی ، روزی عشق ِ تو می میره!



نور ِ یک ستاره ، یک شب ، جای مهتاب رو می گیره!

نوشته شده توسط ساغر در سه شنبه بیست و ششم دی 1385 ساعت 20:13 | لینک ثابت |

             

 

دوستت دارم

 

لحظه ای که اسمت را بر زبان می آورم

 

دوستت دارم

 

زمانی که دستت، دستانم را می فشارد

 

دوستت دارم

زمانی که در کنار هم آینده ای مبهم را ورق می زنیم

 

و زمانی که از همان لحظه ها پلی می سازیم برای دوست داشتن

 

دوستت دارم

 

زمانی که در کنار هم نشسته ایم و گوییکه هیچگاه خیال برخاستن نداریم

 

دوستت دارم

 

و لحظاتی که با تو هستم همانند زدن پلکی سپری می شود

 

گمان کنم که این عشق است

 

و همان لحظه ای که دستم در دستان توست

 

لحظه عاشقی....

نوشته شده توسط ساغر در دوشنبه بیست و پنجم دی 1385 ساعت 11:30 | لینک ثابت |

اگه عشق واقعی نيست

پس چرا مردم بخاطر ازدست دادنش خودکشی میکنن

اگه عشق واقعی نیست پس چرا من تو چشای اون مرد خسته میتونم ببینمش

اگه عشق واقعی نیست پس اون احساسیکه درباره اش باهام حرف میزنی اسمش چیه ؟هان

 اگه عشق واقعیه چراپیداش نمیکنم

 چرا تنها چیزیکه حس میکنم نفرته

اگه عشق واقعیه چرا از این ناکجاهای دهشناک هنوزم  نمیتونم فرار کنم

چرا جنس تنهایی من از وحشته

 هی توی این دنیایی که ساختی هیچ عشقی نیست

 هیچی

!این اون چیزیه که یادم دادی  

این اون چیزیه که دارم میبینم

 پستی و دروغ

و نقابای مسخره شونو

تظاهر و خیانتاشونو

انعکاس وحشت انگیز

خندهای وحشیانه شونو

دستام هنوزنفس میکشن

قلبم هنوزمیتپه

 ببین

من عشق میخوام

یه عشق واقعی و پاک

عشق ورزیدن مردمتودوست ندارم

 عشق اونا تو جهنم نیازشون گم شده

 با این کلمه های خسته که نمیشه چیزی گفت

 هیچی!!! حیف که نمیتونم قلبمو بنویسم ...حیف

نوشته شده توسط ساغر در یکشنبه بیست و چهارم دی 1385 ساعت 11:24 | لینک ثابت |